Ook hier een omkeerbare tas

Blijkbaar heeft de omkeerbare tas in blogland toch wel succes. En niet onterecht want ze is gemakkelijk te maken. Voor mij persoonlijk mag de tas zelf iets kleiner zijn en de band wat langer. Voor de rest is het zeker een aan te raden patroon!

En ja, ik maakte het dus voor een 13-jarige nichtje. En ik vulde het nog met een tasje met allerlei spullen voor de nagels (want daar is ze wel mee bezig) en met de Joepie (ja dat bestaat nog) en een echt meidenblad. Ze vond het zeer geslaagd. Oef.

Jaja Secret Santa kwam langs!

In de vorm van een brief dan wel. Een brief die zeer zeker wel op de bestemming geraakt is ;-) maar die een nogal lui geadresseerde vond, die met een dagje vertraging het post! Merci T. van onze patatjes! Want hoe kon jij nu weten dat ik na twee weken zoeken eindelijk mijn sleutels heb teruggevonden en dat ik dus die leuke sleutelhanger wel heel goed kan gebruiken?

Voor de rest hier wat stil maar zowel Lili als ik zijn met veel dingen tegelijk bezig of hebben de afgewerkte dingen te snel moeten inpakken om er nog een foto van te nemen...

Voor een nichtje heb ik net als Mevrouw Polkadotjes gisteren de tas van Lula Louise geprobeerd. Het keergat moet nog dicht gemaakt worden, de inhoud er nog in (welk tijdschrift leest een 13-jarig meisje?) en dan is dat kerstkadootje af. Voor een paar andere kadootjes zit ik in spanning af te wachten of de postbode er op tijd zal zijn.

Het is weg!

Mijn secret santa-kado!

To be cool... or not.

Vandaag liep ik even de slegte binnen, nieuwsgierig gemaakt door de tip van Moosmade. En ik liep niet alleen naar buiten met haar tip maar ook met het Breihandboek voor coole meiden. Want zeg nu zelf met zo een titel... (en ik kan dus absoluut ook niet breien en de inleiding, met foto's, leek mij in de winkel wel vrij duidelijk).

Jaaaaaaaaaaaaaaa!

Ze is er! Mijn echte tante Hilde-pop! Mijn tweede ruil (mijn eerste ruil was dit). En ze is gewoon geweldig. Echt!





Ze had ook ineens een vriendinnetje hier in huis hoewel mama ze precies liever zelf zou houden.



Het speldje in haar haar kan voorlopig ook nog los en er zaten zelfs twee exemplaren daarvan bij. Voor elke dochter één. Tof hoor!
Een naam heeft ze nog niet dus suggesties zijn welkom.


En wat mijn deel van de ruil was? Poppenkleedjes voor de mevrouw die poppen maakt. Beetje bizar niet? Hihi. De sint brengt ze daar zondag voor de dochter. Eens benieuwd of die ook zo tevreden gaat zijn als de mama.



Op het grijs (loop) t-shirtje heb ik nog een "W" (de pop noemt Winand) in strijkvelours gezet. Maar dat was na de fotosessie met mijn pop want ja pop Winand ziet er net iets mannelijker uit!